Thin Air

ก้าวแรกในเนปาล! ทันทีที่ลงเครื่องที่สนามบิน Tribhuvan สิ่งแรกที่จะปะทะหน้าคือความวุ่นวายระดับ 10 กลิ่นเครื่องเทศจางๆ ผสมกับฝุ่น และเสียงแตรรถที่บีบกันสนั่นเมือง นั่งรถแท็กซี่ InDrive เข้าเมืองไปย่าน Thamel ถนนแคบมากจนต้องลุ้นว่าจะเฉี่ยวมอเตอร์ไซค์หรือวัวมั้ย! พอถึง Thamel ภารกิจแรกคือพุ่งตัวไปร้าน Manaslu Exchange (อย่าลืมบอกว่า Sakuna แนะนำมา จะได้เรทพิเศษ) จากนั้นรีบไปเช่าถุงนอน -15 องศา และซื้อ Microspikes ให้เรียบร้อย มื้อเย็นประเดิมด้วย Momo (เกี๊ยวเนปาล) หรือสเต็กเนื้อนุ่มๆ จิบเบียร์ Everest รับขวัญสักขวด (ขวดเดียวนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เมารถ) คืนนี้ความท้าทายคือการรื้อกระเป๋าใหม่หมดเพื่อแยก 'Duffel Bag 15kg' ให้ลูกหาบ และ 'Daypack 5kg' ที่เราต้องแบกเอง รีบยัดตัวเองลงเตียง เพราะพรุ่งนี้คือบททดสอบความอดทนขั้นสุด!

เตรียมก้นและกระดูกสันหลังไว้ให้ดีเชน! วันนี้ไม่ได้ใช้ขาเดิน แต่ทรมานยิ่งกว่า! เราจะนั่งรถยาว 10-12 ชั่วโมง ช่วง 5 ชั่วโมงแรกไปเมือง Besisahar ทางยังเป็นยางมะตอยพอหลับได้ แต่หลังจากนั้นเราจะเปลี่ยนไปขึ้นรถ Jeep 4WD ท้องถิ่น และนี่คือจุดเริ่มต้นของ 'Jeep Dance' ถนนจะเปลี่ยนเป็นทางดินลูกรังแคบๆ เลียบหน้าผาสูงชันที่มองลงไปเห็นแม่น้ำ Marsyangdi ไหลเชี่ยวอยู่ลิบๆ รถจะโยกเยก หัวโขกเพดานตึงตัง ฝุ่นหนาจนต้องงัดผ้าบัฟมาปิดจมูกแบบ 100% บางจังหวะรถต้องขับลุยข้ามน้ำตกที่ไหลตัดถนนเลย! แต่พอตกเย็น รถไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อยๆ อากาศจะเย็นวาบกะทันหัน ต้นสนเริ่มปรากฏ และเราจะได้เห็นยอดเขาหิมะโผล่มาทักทาย ถึง Chame ปุ๊บ อากาศจะหนาวจนควันออกปาก คืนนี้ได้ประเดิมใส่เสื้อ Fleece แน่นอน

ในที่สุดก็ได้ใช้ขาสองข้างเดินจริงๆ ซะที! เช้านี้ตื่นมาพร้อมอากาศหนาวสะท้าน เทคนิควันนี้คือการแต่งตัวแบบหัวหอม (Layering) เพราะตอนเช้าหนาวจัด แต่พอเดินไปสักชั่วโมงแดดออก จะเริ่มร้อนจนเหงื่อซึม ทางเดินช่วงแรกชิลมาก ลัดเลาะไปตามป่าสนหอมๆ ข้ามสะพานแขวนยาวๆ ที่มีธงมนต์หลากสีปลิวไสว ไฮไลต์ช่วงสายคือการแวะฟาร์มแอปเปิ้ล Bhratang เพื่อกินพายแอปเปิ้ลทอด (Apple Fritter) ร้อนๆ กับ Apple Cider สดๆ โคตรชื่นใจ! เดินต่อมาอีกนิดจะเจอ Paungda Danda แผ่นหินยักษ์โค้งๆ รูปชามคว่ำที่ดูอลังการผิดมนุษย์มนา ช่วงท้ายก่อนถึง Upper Pisang ต้องงัดพลังก๊อกสองมาปีนบันไดหินชันๆ ขึ้นหมู่บ้าน แต่พอเปิดหน้าต่างห้องพักออกมาเจอกำแพงหิมะยักษ์ของยอดเขา Annapurna II (7,937m) ตั้งตระหง่านบังมิดฟ้า ความเหนื่อยก็หายเป็นปลิดทิ้ง คืนนี้เริ่มแตะเส้น 3,000 เมตรแล้ว บังคับตัวเองให้จิบน้ำเยอะๆ (3-4 ลิตร) ป้องกัน AMS!

วันนี้คือบททดสอบความฟิตของจริง! เราจะเลือกเดินเส้น 'High Route' ซึ่งเหนื่อยกว่าทางปกติหลายเท่าตัว ช่วง 2 ชั่วโมงแรกคือการไต่บันไดซิกแซกชันดิกขึ้นไปยังหมู่บ้าน Ghyaru (3,670m) ความรู้สึกตอนนี้จะเหมือนกำลังตีแบดมินตันเซ็ตสามตอนดิวซ์! หอบแฮ่กๆ หัวใจเต้นทะลุ 130 bpm เพราะออกซิเจนเริ่มบาง ก้าวขาไม่ออกเหมือนมีตะกั่วถ่วง แต่ขอให้อดทน! เพราะพอปีนขึ้นไปถึงจุดพัก ดื่มชาน้ำผึ้งมะนาวร้อนๆ แล้วมองออกไป วิวพาโนรามาของเทือกเขา Annapurna II, III และ Gangapurna แบบไม่มีอะไรบัง มันคือวิวระดับ World Class ที่สวยจนขนลุก! หลังจากนั้นทางจะกลายเป็น Balcony Walk เดินราบเลียบหน้าผาชิลๆ ภูมิประเทศเปลี่ยนจากป่าสนชุ่มชื้นกลายเป็นพุ่มไม้เตี้ยๆ สไตล์ทิเบตที่แห้งแล้ง จนไปจบที่ Ngawal หมู่บ้านหินโบราณที่เงียบสงบ คืนนี้ลมจะแรงและหนาวทะลุกระดูกขนานแท้

หลังจากโดนจัดหนักมาเมื่อวาน วันนี้คือวันสวรรค์! เราจะเดินลงเขาชิลๆ มุ่งหน้าเข้าสู่หุบเขา Manang ภูมิประเทศตอนนี้จะไม่มีต้นไม้ใหญ่แล้ว เหลือแต่หน้าผาหิน ทุ่งหญ้าสีน้ำตาลแห้งๆ และฝุ่น อากาศจะแห้งมากจนแสบจมูก (ลิปมันกับครีมกันแดดคือพระเจ้าในวันนี้) ระหว่างทางเราจะแวะ Bragha Monastery วัดทิเบตอายุ 500 ปีที่สร้างฝังเข้าไปในหน้าผา เข้าไปหมุนกงล้อภาวนาเอาฤกษ์เอาชัยก่อนลุยของแข็ง เดินต่ออีกนิดก็เข้าสู่ Manang เมืองหลวงของนักเทรคเกอร์! ความรู้สึกเหมือนเดินหลุดออกมาจากยุคหินกลับสู่โลกศิวิไลซ์ ที่นี่มีเครื่องชงกาแฟสด มีเบเกอรี่หอมๆ ยาคเบอร์เกอร์ชิ้นโต และร้านขายอุปกรณ์เดินป่าเพียบ! แถมยังมีโรงหนังเล็กๆ ฉายสารคดีภูเขาด้วย วันนี้คือวันจัดการชีวิต: ซักเสื้อผ้า (ที่อาจจะแข็งเป็นน้ำแข็งก่อนจะแห้ง), สระผมถ้าร้านมีน้ำอุ่นพอ และยัดคาร์โบไฮเดรตให้เต็มกระเพาะ เพราะหลังจากพรุ่งนี้ไป ความสะดวกสบายพวกนี้จะกลายเป็นแค่ความฝัน!

Rest Day ที่ไม่ได้แปลว่าพัก! เราต้องทำตามกฎ 'Climb High, Sleep Low' เพื่อบังคับให้ร่างกายสร้างเม็ดเลือดแดงสู้กับความสูง วันนี้ไกด์จะพาเดินไต่ระดับขึ้นไปทะลุ 4,000 เมตร ขาขึ้นจะรู้สึกเลยว่าขาก้าวไม่ออก หายใจไม่ทัน แค่เดินเนินเตี้ยๆ ก็เหนื่อยหอบเหมือนอัดแบดมินตันเซ็ตสามตอนดิวซ์แถมโดนลากคอร์ต! แต่พอปีนถึงจุดชมวิว จะเห็นธารน้ำแข็ง Gangapurna ไหลลงมาเป็นทะเลสาบสีมรกตเบื้องล่าง ความเหนื่อยจะคุ้มค่าทันที พอกลับลงมานอนที่ความสูงเดิมตอนเย็น ร่างกายจะรู้สึกแข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด คืนนี้แวะกินซุปกระเทียม (Garlic Soup) สู้ AMS และจัดแจงแพ็คกระเป๋า Daypack ให้เบาที่สุด เพราะพรุ่งนี้เราจะเข้าสู่โซนอันตรายแล้ว

เริ่มเข้าสู่เส้นทางโหดดิบระดับสารคดีเนชั่นแนลจีโอกราฟิก! เราจะฉีกออกจากเส้นทางหลัก Annapurna Circuit เลี้ยวเข้าสู่ฝั่ง Tilicho ต้นไม้สีเขียวหายไปหมด กลายเป็นภูเขาหินสีเทาและกรวดล้วนๆ เหมือนเดินอยู่บนดาวอังคาร ไฮไลต์ที่ทำเอาเสียวสันหลังวาบคือ 'Landslide Zone' ดินถล่ม เป็นทางเดินแคบๆ ขนาดเท่ารอยเท้าที่ตัดขวางหน้าผากรวดชันๆ มองลงไปคือเหวลึก กฎเหล็กของวันนี้คือ ห้ามใส่หูฟัง ห้ามคุย ห้ามหยุดถ่ายรูปในจุดเสี่ยง ต้องคอยฟังเสียงหินร่วงจากข้างบนแล้วเดินจ้ำๆ ผ่านไปให้เร็วและเงียบที่สุด ลมช่วงบ่ายจะแรงมาก พัดฝุ่นเข้าตาจนลืมตาแทบไม่ขึ้น (แว่นกันแดดกับผ้าบัฟคือเดอะแบก) เมื่อถึง Base Camp (4,140m) ลมจะพัดกระหน่ำและหนาวจัด ที่พักที่นี่เบสิกสุดๆ นอนเบียดกัน และทำใจไว้เลยว่าอาจจะไม่ได้อาบน้ำ!

หลังจากผ่านความโหดระดับนรกของ Tilicho มาได้ วันนี้ถือเป็นการเดินคลายกล้ามเนื้อ (ที่ปวดร้าวไปทั้งตัว) เพื่อกลับเข้าสู่เส้นทางหลักของ Annapurna Circuit ทางเดินวันนี้จะโล่งๆ ลมพัดเอื่อยๆ ให้ความรู้สึกอิสระสุดๆ สิ่งที่จะได้เห็นตลอดทางคือ 'ฝูงจามรี (Yaks)' ขนปุยตัวเบ้อเริ่มที่ชาวบ้านปล่อยแทะหญ้าตามไหล่เขาแบบสโลว์ไลฟ์ และถ้าตาดี ลองมองขึ้นไปตามหน้าผาสูงๆ อาจจะได้เห็นแพะภูเขา Blue Sheep กระโดดข้ามหินไปมาด้วย วันนี้เดินแป๊บเดียวแค่ 4 ชั่วโมงก็ถึงที่พัก Yak Kharka แล้ว ช่วงบ่ายให้นั่งผิงแดดจิบชาร้อน นวดขาตัวเองวนไป และรีบนอนพักเอาแรงเยอะๆ เพราะบอสใหญ่กำลังรอเราอยู่ในอีก 2 วัน

บรรยากาศวันนี้จะเต็มไปด้วย 'ความกดดันและความตื่นเต้น' ลอยอยู่เต็มอากาศ! เราเดินแค่สั้นๆ ไต่ระดับขึ้นไปยัง Thorong Phedi (หรือ High Camp) ซึ่งเป็นแคมป์สุดท้ายก่อนข้าม Pass ทุกคนที่โรงอาหารส่วนกลางจะหน้าเครียดนิดๆ และพูดคุยกันแต่เรื่องเดียวคือ 'สภาพอากาศพรุ่งนี้เช้า' คืนนี้ที่ความสูง 4,450 เมตร อากาศจะเบาบางมากจนบางคนอาจมีอาการนอนไม่หลับ ปวดหัวเบาๆ หรือสะดุ้งตื่นเพราะหายใจไม่ทัน (เรื่องปกติ ไม่ต้องแพนิก) ไกด์จะบังคับให้ยัด Dal Bhat (ข้าวราดแกงกะหรี่เนปาล) เยอะๆ เพื่อตุนคาร์โบไฮเดรตเป็นพลังงาน เตรียมชุด รื้อ Microspikes ออกมาเช็ค จัด Headlamp ให้พร้อมตั้งแต่ก่อนนอน เพราะพรุ่งนี้เราจะตื่นกันตั้งแต่ตีสามเพื่อไปพิชิตเป้าหมายสูงสุดของทริป!

บอกลาความหนาวเหน็บและความสูงลิบลิ่ว! วันนี้เราจะโบกมือลาภูเขาหิมะ แล้วนั่งรถ Jeep ท้องถิ่นยิงยาวลงมา รถจะวิ่งลัดเลาะไปตามแม่น้ำ Kali Gandaki ซึ่งเป็นช่องเขาที่ลึกที่สุดในโลก (ขนาบด้วยยอดเขา Dhaulagiri และ Annapurna I) ช่วงบ่ายๆ ลมที่เมือง Jomsom จะพัดกระหน่ำรุนแรงมากจนรถอาจจะมีส่ายเบาๆ จากภูมิประเทศสีน้ำตาลแห้งแล้งแบบทะเลทราย ต้นไม้จะเริ่มกลับมาเขียวขจีอีกครั้ง และเนื่องจากเป็นเดือนเมษายน เราน่าจะได้เห็น 'ดอกกุหลาบพันปี (Rhododendron)' สีแดงสดบานสะพรั่งเต็มป่า พอรถแล่นเข้าสู่เมือง Pokhara ปุ๊บ อากาศจะอุ่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และไฮไลต์ของวันนี้คือ... 'การอาบน้ำอุ่นจริงๆ และสระผมครั้งแรกในรอบ 10 วัน!' ความรู้สึกตอนน้ำอุ่นชะล้างฝุ่นและเหงื่อไคลออกจากตัวมันคือสวรรค์บนดิน คืนนี้พวกเราสมควรได้รับเบียร์เย็นๆ ริมทะเลสาบและมื้อค่ำชุดใหญ่เพื่อฉลองความสำเร็จ!

วันแห่งการพักฟื้นที่แท้ทรู! เช้านี้ไม่ต้องตื่นเช้า ไม่ต้องจัดกระเป๋าใบใหญ่ ปล่อยให้ร่างกายได้พักผ่อนเต็มที่ เมือง Pokhara บรรยากาศชิลมาก (ฟีลคล้ายๆ ปายบ้านเราแต่มีทะเลสาบกว้างๆ) ออกไปเดินเล่นรับลมริมทะเลสาบ Phewa หรือถ้าใครยังมีแรงเหลือ จะไปโดดร่ม Paragliding บินร่อนชมวิวทะเลสาบโดยมีฉากหลังเป็นเทือกเขา Annapurna ก็จัดไป! แต่สิ่งที่ 'ห้ามพลาดเด็ดขาด' คือการไปร้านนวด 'Trekkers Massage' ให้หมอนวดช่วยรีดกรดแลคติกและเส้นที่ตึงเปรี๊ยะมา 14 วันออกให้หมด ตอนเย็นเราจะไปนั่งดริงก์ มองยอดเขา Macchapucchre (Fishtail) สะท้อนแสงเย็นบนผิวน้ำ ก่อนจะแพ็คของขึ้นเครื่องบินเล็กสายการบินภายในประเทศ (ประหยัดเวลานั่งรถบัสไป 8 ชั่วโมง!) บินกลับไปที่ Kathmandu ทิ้งความทรงจำบนภูเขาไว้เบื้องหลัง

วันสุดท้ายในเนปาล! หลังจากผ่านการทดสอบร่างกายและจิตใจมาอย่างหนักหน่วง วันนี้คือการให้รางวัลตัวเองด้วยการ 'ช้อปปิ้ง' แวะกินมื้อเช้าสบายๆ ดื่มกาแฟดีๆ ใน Thamel แล้วออกไปละลายเงิน Rupee ที่เหลือ ซื้อของฝากกลับบ้าน (แนะนำพวกผ้าพัชมีน่า, ชามร้องเพลง Singing Bowl, ชาเนปาล หรือจะสอยอุปกรณ์แคมป์ปิ้งก็มีเพียบ) ช่วงสายๆ ตรวจเช็คสัมภาระให้ชัวร์ กฎเหล็กคือ Power Bank ห้ามโหลดใต้เครื่องเด็ดขาด (พกใส่เป้ขึ้นเครื่องตามกฎของ Thai Lion Air) มุ่งหน้าไปสนามบินเตรียมตัวกลับ การเดินทาง 14 วันที่พวกเราฟันฝ่าความสูง ความหนาว ลม และฝุ่น มาด้วยกัน จะกลายเป็นเรื่องเล่าสุดมันส์ที่คุยกันได้อีกเป็นสิบปี แล้วเจอกันที่ดอนเมือง (DMK) ตอนทุ่มสี่สิบ... Mission Accomplished ครับแก๊ง!